Skivakantie!!!

Vandaag vertrekken we op skivakantie naar Alpe d'Huez, waardoor er de komende week niet veel te lezen zal zijn op deze blog. Ik zal echter wel blijven instagrammen. Foto's daarvan kan je wel volgen als je klikt op de volgende link: http://instagram.com/marjoleinschurmans

Hier nog wat beelden van onze skivakantie vorig jaar:

Het Huys der Leeuwlanders

In het Huys der Leeuwlanders wordt graag gekookt. De heer des huyzes begeeft zich al eens graag tussen de kookpotten om er te experimenteren met kruiden en groentjes en pastas. Als een tovenaar staat hij boven zijn potten te roeren tot er heerlijke geuren uit opborrelen. Het mag gezegd zijn: hij kan er wel wat van. De beste resultaten boeken we meestal met z'n tweetjes. In dit geval hadden we een heerlijke penne gemaakt met patatjes, boontjes en zelfgemaakte pesto. In de vegetarische versie gaven enkele groene olijfjes een frisse toets en in de vleesversie waren dat spekjes. Het rook zooooo lekker dat er al snel kapers op de kust kwamen die met hun harige poot ook wel een hapje wilden roven.

PA-REIS-VERSLAG

Veel te laat richting Parijs vertrokken en de gigantische files rond Lille deden mijn chauffeur zenuwachtig op z'n stoel schuifelen. Zuchten en blazen werden afgelost met een krampachtige glimlach die me zou moeten geruststellen. 21.30 uur: net Lille gepasseerd en er moest nog gegeten worden.
In het wegrestaurant werden tipjes van de sluier opgelicht. "Ik heb een verrassing voor jou ..." en "Ik ben heel zenuwachtig ..." en "We moeten toch echt om 12 uur stipt aan Montmartre staan ..."
Stilaan begon er een belletje te rinkelen. Zou hij ...? Neen dat zal wel niet.

Om 23.45 uur rijdt Bert als een gek door Parijs en parkeert de auto in parking Anvers (dat moest voorbestemd zijn!). Snel zoeken we uit in welke richting het lopen was tot aan de Sacré Coeur. Ik ga helemaal op in Berts verhaal en doe alles om zijn verrassing te doen slagen.

23.55 uur en de trappen tot aan de Sacré Coeur leken eindeloos. "Zullen we de liftjes tot ginder nemen ..." vraag ik hoopvol. Tergend langzaam zien we de kabines naar beneden dalen. "Nee popje, komaan. Dat duurt veel te lang!"antwoordde Bert en hij pakte m'n arm beet. Trede na trede, stap voor stap, ... (met een pauze in het midden, want man, wat zijn die trappen lang), zijn we boven aangekomen. Bij het mooiste lantaarnpaaltje ging Bert op zijn knie zitten en stelde dé vraag! Een vraag waar ik niet anders op kon antwoorden dan een meer dan overtuigde JA!

WELCOME BACK!

Hoihoi ... welkom (terug)!
De vorige blog liep wat op zijn einde. Niet dat het renoveren en verbouwen klaar is, maar echt spectaculaire dingen staan er voorlopig niet op stapel. Er wordt dit jaar echter wel getrouwd, gereisd, geleefd, gefeest, ... het dagelijks leven, quoi. De naam "Bert en Marjolein renoveren" dekte de lading dus niet meer. Vanaf nu kan je dus hier alles volgen over onze huwelijksvoorbereidingen, de grote (huwelijks)reis naar Argentinië of India die we plannen, de vorderingen in ons huis, maar uiteraard ook de grote en kleine verhalen die ons bezig houden.